usturacı berberin ustaca korktuğunun şiiridir

celepler ki sıvışık natırlar ki nadan -ismet özel

çocuk bakar bana uzaktan
biraz mağrur, heyecan, acı ve keder
çocuk ne anlar kederden demeyin
yaşım genç çocuktum keder oldum
yaşım yaşlı yaşlı idim keder buldum

jiletli güller sever imiş aşıklar
dikenlere meyledermiş
bulamazmış lakin onları
bulsaylarmış dikenleri akarmış kanları, kanlar doldururmuş gölleri, göller donar ayna olur ayna beni kan yapar

satarmış allah'ı bir adam
sallarmış arkasından ya hani
oturmuş iskemleye bekler berberi
berber iyi usturacaymış
almış allah'ı satan adamın kellesini

beyoğlu'nun arka sağında lağımlar
rögar kapağının üstünde kadınlar
şevhetli bakışlar
berber yürür korkar korkar çok hızlı adımlar
elinde kana bulanmış damarlı bir ustura.

ben kimim ya da kim benim?

'allı turnam bizim ele varırsan
şeker söyle kaymak söyle bal söyle

koşmak, kararmış günlerden aydınlık sabahlara, koşmak,
devinimsel süreç içerisinde kalmak,
hayatın devam etmesi.

durmak, kararmış günlerden aydınlık sabahlara, durmak
devinimsel süreç içerisinde koşmak,
hayatın devam etmemesi, durması.

devam etmez zaman ben olmayınca
ben de devam edemem sen kalmayınca
ah, pusmak sisli karanlıklarda
elde tabanca düşürmek hayatı pusuya
elde tabanca tek kurşun şakağıma

hayat ben
 ben sen
  ben ben
   ben hiç.