usturacı berberin ustaca korktuğunun şiiridir

celepler ki sıvışık natırlar ki nadan -ismet özel

çocuk bakar bana uzaktan
biraz mağrur, heyecan, acı ve keder
çocuk ne anlar kederden demeyin
yaşım genç çocuktum keder oldum
yaşım yaşlı yaşlı idim keder buldum

jiletli güller sever imiş aşıklar
dikenlere meyledermiş
bulamazmış lakin onları
bulsaylarmış dikenleri akarmış kanları, kanlar doldururmuş gölleri, göller donar ayna olur ayna beni kan yapar

satarmış allah'ı bir adam
sallarmış arkasından ya hani
oturmuş iskemleye bekler berberi
berber iyi usturacaymış
almış allah'ı satan adamın kellesini

beyoğlu'nun arka sağında lağımlar
rögar kapağının üstünde kadınlar
şevhetli bakışlar
berber yürür korkar korkar çok hızlı adımlar
elinde kana bulanmış damarlı bir ustura.

ben kimim ya da kim benim?

'allı turnam bizim ele varırsan
şeker söyle kaymak söyle bal söyle

koşmak, kararmış günlerden aydınlık sabahlara, koşmak,
devinimsel süreç içerisinde kalmak,
hayatın devam etmesi.

durmak, kararmış günlerden aydınlık sabahlara, durmak
devinimsel süreç içerisinde koşmak,
hayatın devam etmemesi, durması.

devam etmez zaman ben olmayınca
ben de devam edemem sen kalmayınca
ah, pusmak sisli karanlıklarda
elde tabanca düşürmek hayatı pusuya
elde tabanca tek kurşun şakağıma

hayat ben
 ben sen
  ben ben
   ben hiç.

'ali'nin sekiz günündeki adamın özür dilemesinin şiiri

hayatın güzel olduğuna dair varsayımlarımı tükettim
tek oldum an geldi, zaman durdu tek durdum
kurtulmak üzere koştuğum yollar
bir çocuğun yere düşerkenki düşmeme isteği kadar güçlü
yere düştükten sonraki acısından çok daha beterdi
şiirler yazdım, kitaplar okudum, yücelmek istedim, battım
koşmak istedim alanlarda, ovalarda, ufuğa -belki de görmüş olduğum adaya
koştum bozkırlarda gördüm kendimi aynada, durdum
durmak güç isterdi akan zamana koşan hayata karşı durmak, durdum -evet durdum
sevdim insanları ama sevgim nefret etmemin önüne bir taş dahi koyamadı
ucuz zevklerinden insanların, şevhetlerin, ihtiraslarından yoruldum
bir kez olsun bu hayata dair düşünmek istememelerinden yoruldum
gençtim ya, koşardım kırlarda -derdi insanlar böyle
bir oda içerisinde bağlı olan lambayı aydınlatan koblolarda bir ip ile bağlayıp intiharı düşledim çok kez- deyin insanlara böyle
aşklar yaşamak istedim bir eli tutmak neticelenmiş bir sonu ya da bir hikaye başlangıcını temsil etmiyordu benim için
benim için önemli olan kül olmuş benim küllerimi üfleyip bir ateş daha yakması idi
e peki ateş yandıktan sonra tekrardan kül olmayacak mıydı?
ne yani bir aşk başladıktan sonra zaman ile yanan ateşi kül yapan hayat beni sevdiğimden ayırmayacak mıydı?
iyimser yaklaşmayı bıraktım bir satır önce
günden güne bana gelen ölümün yaklaşmasına tanık oluyorum
sanıyor musunuz korkuyorum
hayır! o günü iple çekiyorum.
-kötüleri kırlarda koşturan dünya
iyilerin yüzüne kezzap, boyunlarında halat izleri, bileklerinde intihar teşebbüsleri bırakmaya devam edecek.
'

özür dilerim, öldüğüm için