gençlik portresi

Gelecek güzel günlerin provasını yapmakla geçen bir gençlik portesini çiziyorum,
kalemim siyah belli olmuyor ayrıntılar, ya anlamaz iseler diye korkuyorum.
Seni görmek istiyorum, senin güzel bedenini göremiyorum,
görmek isterken kaçtığını anımsıyorum; daralıyorum, tutunamıyor ve düşüyorum.

Tuttuğum her dalın kırıldığını gördükçe çizdiğim bu portre de anlamanı yitiriyor.
Tıpkı aşklarım gibi,
yaşanmışlıklar ve yaralanmışlıklar.
Sevdiğim günlerin bana verdiği acıları sormak istiyorum Tanrı'ya
sana soramıyorum, kaçıyorsun.

Kaçma benden kaçarsan kurtulamazsın bilirsin,
ruhum kovalar ruhunu,gözlerim izler güzelliğini.
lakin sana dokunamam, dokunursam kırılsın bilirim,
seni kırtmaktansa kendimi tuz buz ederim daha iyi, sevgili...